Politiekers: stop er mee!

Ik ben echt ongerust!

Ik ben ongerust als ik zie hoe politici elkaar te lijf gaan met verwijten, moddergooien, elkaar onderuit halen… Ik vraag me af in welk klimaat ze moeten beginnen aan onderhandelingsgesprekken bij de coalitievorming om samen een stad of gemeente te besturen. Hoe gaan ze met elkaar in dialoog om vorm te geven aan een beleid ten dienste van de burger? Hoe vinden ze elkaar in afspraken en maatregelen om het leven aangenamer, veiliger te maken? Hoe zorgen ze ervoor dat ze als democratisch verkozenen een beleid uitwerken dat ‘alle’ burgers omarmt?

Polarisatie zorgt niet voor een dialoog en nieuwsgierigheid die ik graag zou zien wanneer mensen discussiëren over hoe het verder moet met onze samenleving.

 

Ik zou graag zien dat politici met hun publiek mandaat mensen inspireren tot dialoog. Hun voorbeeldgedrag zou als een olievlek kunnen werken. Hoe zou het zijn als politici zich vooral vanuit hun waarden zouden profileren?

Elk discours is erop gericht om zorg te dragen voor de behoeften en belangen van bepaalde bevolkingsgroepen. De Groenen willen vooral een gezonde, groene, duurzame maatschappij. De sociaaldemocraten willen vooral zorg voor de sociaal zwakkeren, gezinnen en willen dat de middenklasse kan leven in een welvaartsstaat. Andere partijen willen vooral accenten leggen op een vrije maatschappij waar mensen kunnen ondernemen of een veilige maatschappij waar mensen respect krijgen voor hun cultuur en gewoonten. Er is niets mis met politiek. Het is zelfs essentieel om via dialoog vanuit verschillende standpunten te komen tot een beleid waarin alle belangen gerespecteerd worden.

De behoeften van kiezers zijn niet in conflict met elkaar.

Door een beetje creatief gezond verstand te gebruiken en vooral door overleg, komen we een heel eind. Wat is er mis met een veilige, sociale, groene maatschappij waar er respect is voor het beleven van de eigen cultuur? Ik ben er zeker van dat als politici in dialoog gaan met elkaar, dat er dan meer in zit dan bij het debatteren.

(Bij het schrijven van bovenstaande woorden, wil ik me excuseren bij de politici die wel erg op hun taal letten. Ik ben blij met jullie intentie om via dialoog aan een beleid te willen werken. We zien jullie af en toe in onze opleidingen. Dank daarvoor!)

Ik wil politici uitdagen om zich te laten inspireren door de vele cursussen Geweldloze en Verbindende Communicatie die overal ter lande worden gegeven. Ik wens hen toe dat ze inzien dat zorgdragen voor de eigen behoeften en belangen het beste werkt – het duurzaamste is – als hierbij rekening gehouden wordt met de belangen en behoeften van anderen. Dialoog levert meer op dan debat.

De suggesties die ik graag wil doen naar politici:

  • Spreek een taal van dialoog met andere politici (en met je kiezers)
    Laat je niet vangen in een discours van verwijten en zwartmakerij. Spreek vooral over de waarden, de belangen en voor welke behoeften van mensen je zorg wil dragen. Doe hierbij voorstellen en geef aan dat je bereid bent om via overleg oplossingen uit te werken.
  • Als je het niet eens bent…
    Als je voorstellen van andere politici hoort waarmee je het niet eens bent, reageer dan niet met denigrerende taal. Vermijd dat wie een andere mening poneert meteen afgeschilderd wordt als idioot, onbekwaam, opportunist. Reageer wel door aan te geven welke bezorgdheid je hebt bij bepaalde voorstellen. Geen aan voor welke behoeften en waarden je zorg wil dragen bij het horen van de voorstellen van de ander.
  • Train jezelf in Verbindende Communicatie.
    Leer een taal spreken waarbij overleg en dialoog doorklinken. Er zijn heel wat inspirerende trainingen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Ze zetten je een heel eind op weg met het spreken van een taal die verbindend is en vooral zeer ‘pragmatisch’. Google het woord ‘Verbindende Communicatie’ en vind een trainer die bij je past. (Je hoeft hier niet per se bij ons te komen ;-)

Erwin